Category Archives: Blog

Blog

Research site that stimulates debates about controversial themes

7-12-2013. Are you struggling to create and maintain a website for a research program? View the Water, Land and Ecosystems CGIAR research program for a while. In my eyes, an inspiring site that excellently serves readers, the blogsite is particularly interesting.

In my role as a science writer, I follow research news in controversial fields including ‘land grabbing’ in developing countries. The greater the contribution from research to a topical issue, the better. Yesterday, while surfing on that CGIAR-site, I found an interesting blog about the amount of agricultural land (in hectares) that has been ‘grabbed’ in developing countries. A couple of years ago, Oxfam claimed that an area almost the size of Western Europe had been taken over by foreign investors. But then a recently published report claimed that most of these big ‘land grabs’ never got beyond the planning stage. So what is the truth? Accordingly, journalist Fred Pearce (author of ‘Land grabbers’) started researching different sources and figures (including figures from CGIAR). The result is a convincing blog/story that NGO”s such as Oxfam are probably right, but that they used the wrong figures to support their claim. Well, such analysis – with links to different figures and sources – really help a discussion further.

The homepage contains ‘news articles’, ‘Upcoming events’, ‘About’and ’Twitter’ (5000 followers). But three years after the start of this CGIAR research program, the blogsite is the most interesting and relevant part. It meets the program’s goal of providing a ‘platform for discussion and networking on ecosystems services and resource management’.

‘Critical opinions can be expressed here’, to quote the site, ‘but discussions must be forward-looking and solution-oriented.’ In this way, (blog)sites are fulfilling the traditional role of a professional journal, but with a broader based, more diverse audience. Journals calling themselves independent have a comparable goal of being a platform. And when research programs start inviting or recruiting good journalists such as Fred Pearce to actively participate,  the difference between the professional journals and quality blogsites are negligible.

First Dutch soy grown in 1933

 

Afgelopen vrijdag stond er een verhaal van mij in NRC (Economie) over soja van Nederlandse akkers.  We schreven toen dat dit de ‘eerste Nedersoja in de geschiedenis’ is. Maar ahum, wat leert nu een krantenstuk uit 1937 met de titel ‘Is de sojacultuur aan te raden?’: het Rijkslandbouwproefstation te Groningen had tussen 1933 en 1936 ook al proeven met soja gedaan. En een foto uit ‘het geheugen van Nederland’ leert bovendien dat er in 1940 ook al tuinders waren die soja tussen de kassen verbouwden.

Groentekwekerij in Westland: sojabonen tussen de kassen 

Soja behoort met mais en tarwe tot de meest verbouwde gewassen, het eiwit en de olie zitten in zo’n beetje alle supermarktproducten, van koekjes en pizza’s tot zalf en zeep. En heel veel soja-eiwit zit in varkens-, en kippenvoer. Maar we importeren nu al die soja, vooral vanuit Brazilië en Argentinië. Zelf verbouwt Europa bijna niks. Wat onder andere milieugroepen willen veranderen: er zou meer duurzame sojateelt hier moeten komen. Vandaar dus het verhaal in NRC over die elf Nederlandse akkerbouwers die onder leiding van de coöperatie Agrifirm deze zomer soja hebben geteeld. Voor het eerst in de geschiedenis, zo schreven we dus.

Wat bleek nu uit het oude krantenstuk dat ik had gekregen van de enige sojaveredelaar van Nederland, Hendrik Rietman. De opbrengst van soja viel tussen 1933 en 1936 dermate tegen dat het eigenlijk ontmoedigend was: bij mooi weer niet meer dan 1,5 ton per hectare en bij slecht weer zelfs maar 0,9 ton. ‘Voorlopig achten wij de optimistische mededeelingen die over de sojacultuur weleens in de pers verschijnen dus ook te voorbarig’, schreef landbouwkundige G.P. Meijers toen.

De soja kwam toen nog uit Mandsjoerije, en deze Chinese bonen waren acht euro per kilo waard. Nederlandse soja zou daar nooit tegen kunnen concurreren, schreef deze meneer Meijers. Geen wonder dat de Nederlandse experimenten na de Tweede wereldoorlog snel tot een einde kwamen; ook Duitsland en andere noordelijke Europese landen stopten hiermee. Import-soja werd alleen maar steeds goedkoper, zeker toen na 1995 de grenzen helemaal voor overzeese soja open gingen.

In bepaalde opzichten was de praktijkproef van afgelopen zomer wel uniek in de geschiedenis. Het waren voor het eerst commerciële akkerbouwers die soja teelden, en de opbrengst was een stuk hoger dan in 1936, gemiddeld 2,7 ton per hectare, meteen al net zoveel als in Brazilië en de VS. Dat lag onder andere aan het betere ras en de droge zomer. Ook hadden de deelnemende akkerbouwers geluk dat ze hun soja voor 20 tot 30 procent boven de wereldprijs konden verkopen, omdat hij niet genetisch is gemodificeerd. Iets wat natuurlijk tachtig jaar geleden nog geen issue was.

Meijers schreef  in 1937 overigens ook dat de laag behaalde opbrengsten nu niet inhielden dat het Nederlandse soja-experiment daarom als beëindigd moest worden beschouwd. Hij kon niet weten dat de voortgang nog bijna tachtig jaar op zich zou laten wachten.

 

Young African bloggers present the results of a Science Week

Asking young people to blog is a good way of publicising symposium results, as the Africa AgricultureScience Week (AASW), held from 15-20 July in Accra (Ghana), has proved. More than 150 young Africans, organised into a ‘AASW Social Reporting Team’ are right now writing blogs and tweets about agriculture in Africa. The Social Reporters do not need to attend the workshops, they can also track them on line.  
Idowu Ejere, a young Nigerian diplomat, came up with the idea a few months ago. A born communicator she already had accounts on Facebook, Twitter, LinkedIn and Blogger but she used them mostly for personal purposes. Until she attended a Social Media Training in Uruguay. In one of the blogs she explains that this course was a turning point in her life as she came to understand the power of social media’
Ejere knew from previous meetings that one of the challenges was to ‘get the message out to people outside the usual audiences, including policy makers, young people and the general public’. Her organisation (the FARA) teamed up with other stakeholders and together they started a capacity building program for Social Reporters.
Today, the second day of the Week, three o’clock in the afternoon, there are already more than 25 blogs on the new blog site; 1720 followers including me (in Wageningen) get every new blog in their mailbox. The blogs provide (research) news and opinions. Several blogs seem to be from a program leader or communication officer at a NGO or research institutes. But other young people (traders, students, maybe even farmers) will definitely follow. The last blog, ‘Learn to farm from your computer’, is from an experienced Ghanian blogger, Dominic Kornu, who had nothing to do with agriculture before this Week. You can find out more about the training he got in his blog from 14 July, entitled Quaphui’s Cafe.
One thing is a pity. The Science Week homepage shows mainly pictures and descriptions of the official speakers – ministers, famous professors and company leaders. Although the F (for facebook), the T (for Twitter), and the In (for LinkedIn), mean a visitor is only one click from the blogsite or the tweets, I am not sure if this is clear enough for older people. I for one  (> 30) had missed it.

According to the blog of the CGIAR (one of the stakeholders): ’87 blog posts and over 2800 tweets were published at the end of day 2, reaching almost 800,000 people’. 

2060: Browsen in science apps


Een week na de bijeenkomst Science on line op 30 mei in Leiden, viel mijn oog op een schrijfwedstrijd,  georganiseerd door Science. Het blad had jonge onderzoekers gevraagd hoe ze zich voorstelden dat de wetenschapscommunicatie er in 2063 uit ziet. De uitkomsten pasten – niet verwonderlijk – uitstekend bij de discussies tijdens die Leidse bijeenkomst. Want uit de 150 ingezonden essays, was volgens Science van vjjf april maar een conclusie mogelijk: over 50 jaar zullen onderzoeksresultaten  vanaf hun eerste formulering online beschikbaar zijn.
Manuscripten gaan niet meer langs een besloten clubje reviewers, schrijft bijvoorbeeld de Nederlandse neurowetenschapper Annelinde Vandenbroucke. Ze worden in plaats daarvan gepost op een gespecialiseerde subsectie van een openbaar, General Platform. Wie wil, geeft openlijk commentaar, waarna de auteur zijn onderzoek en zijn artikel bijstelt. Intussen jagen editors van journals naar het onderzoeksverhaal dat hun doelgroep aanspreekt. Vandenbroucke hoopt dat haar artikel dan wordt geselecteerd door een breed gelezen blad. ‘Liefst met een commentaar erbij.’
Moleculair bioloog en informaticus Matthew Oberhardt denkt dat science communication voor een groot deel via apps gaat verlopen, waarbinnen we inzoomen in kaarten. Bijvoorbeeld in de driedimensionale kaart van ons eigen DNA. Daar zoomen we dan in op DNA-stukken betrokken bij borstkanker, harfalen of MS, waarna allerhande blogposts, infographics, wetenschappelijke artikelen, leefstijltips of zelfs verhalen van patienten op kunnen ploppen.  In een tweede app browse je bijvoorbeeld over een wereldbodemkaart, waarna je al klikkend gaat naar bodemeigenschappen, landbouwtips, filmpjes en wetenschappelijke artikelen over de bodem in het Noorden van Congo, of de Amazone. Daarnaast kun je dan ook, zoals de Ghanese biochemicus Patrick Kobina Arthur dat noemt ‘fan pages’ downlooaden. Fan pages zijn de sites van onderzoeksgroepen waarin ze dagelijks verslag doen van hun inzichten over actuele kwesties. ‘Voor hun lol’, schrijft Arthur, ‘maar ook omdat crowd funding het belangrijkste financieringsinstrument is geworden.’
Ik las vandaag in De Metro dat er al 30.000 Nederlandstalige apps zijn die mensen vertellen over gezondheid. Al met al lijkt het dus zeker geen vijftig jaar te duren voordat  dergelijke visies werkelijkheid worden.